بررسی هواوی پی 40 پرو

پی 40 پرو، جدیدترین پرچم‌دار هواوی با سخت‌افزار فوق‌العاده، بالاخره وارد ایران شد؛ پرچم‌داری که ادعا می‌کند بدون گوگل هم می‌توان زندگی کرد! ما هم در زومیت می‌خواهیم با بررسی هواوی P40 Pro، درستی این ادعا را بسنجیم.

نه‌تنها عکاسان موبایلی، بلکه تمام کسانی که به عکاسی با گوشی خود علاقه‌مندند، همیشه منتظر کنفرانس جهانی موبایل هستند تا هواوی از جدیدترین اعضای سری دوربین‌محور P پرده بردارد. این سری اولین‌بار در سال ۲۰۱۲ با مدل Ascend P1 و به‌عنوان خانواده‌ای از گوشی‌های لوکس رونمایی شد و درکنار سری میت، عنوان «پرچم‌دار شرکت هواوی» را به‌دست آورد.

مدل میانی سری «پی 40» که بین دو گوشی «پی 40» و «پی 40 پرو پلاس» قرار می‌گیرد. درادامه با ادبیت در بررسی هواوی P40 Pro همراه شوید تا ببینیم آیا با وجود فقدان سرویس‌های گوگل، بازهم می‌توانیم این گوشی را به‌عنوان یکی از گوشی‌های برتر بازار پیشنهاد دهیم یا خیر.

طراحی و کیفیت ساخت

مثل همیشه، بررسی گوشی را از طراحی و کیفیت ساخت آغاز می‌کنیم. نمایشگر تمام‌صفحه‌ی دستگاه پیش‌از هرچیز دیگری نظر را به‌خود جلب می‌کند. درست مثل یک آبشار، نمایشگر ۶٫۵۸ اینچی P40 Pro از هر چهار طرف گوشی خمیده شده و روی هر چهار لبه آمده است. فقط چهار گوشه‌ی قاب آلومینیومی هستند که مثل چهار تکه سنگ در آبشاری بزرگ، از حضور آب بی‌نصیب مانده‌اند؛ بنابراین، نمایشگر پی ۴۰ پرو نزدیک به ۹۲ درصد از کل فضای جلویی گوشی را دراختیار دارد و آن هشت‌و‌خورده‌ای درصد باقی‌مانده هم به بریدگی دوربین‌های سلفی و چهار گوشه برمی‌گردد.

خمیدگی‌های نامتعارف و زیبا، حفره‌‌ای به‌بزرگی یک کپسول!

مشخص نیست دقیقا چرا نمایشگر پی ۴۰ پرو روی چهار گوشی را هم نپوشانده است؛ اما حدس می‌زنیم این موضوع ارتباطی با مقاومت بدنه دستگاه دارد؛ چراکه معمولا گوشی‌ها با لبه به زمین می‌خورند و اگر نمایشگر روی لبه‌ها هم آمده بود، به‌راحتی خرد می‌شد.

در بالا سمت چپ نمایشگر، دو دوربین درون بریدگی درکنار هم قرار دارند که بخش درخور‌توجهی از نمایشگر را به خودشان اختصاص داده‌اند. درحقیقت، اگر هواوی از مکانیزم کشویی یا جهنده برای دوربین‌های سلفی استفاده می‌کرد، جلو گوشی را تماما صفحه‌نمایش آن تشکیل داده بود. روی این بریدگی علاوه‌‌بر دوربین سلفی و دوربین سنجش عمق میدان، حسگرهای مجاورت و فرستنده مادون‌قرمز قرار دارد. برخلاف حفره‌ی دایره‌ای و کوچک کهکشانی‌های سامسونگ، روزنه‌ی کپسولی‌شکل پی ۴۰ پرو به‌سادگی از خاطر نمی‌رود.

حسگر اثرانگشت هم مثل عموم گوشی‌های پرچم‌دار امروزی، در زیر نمایشگر قرار دارد. براساس ادعای هواوی، حسگر اپتیکال P40 Pro درمقایسه‌با P30 Pro، سریع‌تر عمل می‌کند و بخش بیشتری از نمایشگر می‌تواند اثرانگشت را تشخیص دهد. در طول استفاده‌مان از پی ۴۰ پرو، کاملا از سرعت و عملکرد حسگر اثرانگشت آن راضی بودیم؛ زیرا به‌محض تماس انگشت، فضای حسگر اثرانگشت روشن و در کسری از ثانیه اثرانگشت شناسایی می‌شد. به‌نظر می‌رسد دیگر به دوره‌ای رسیده‌ایم که تفاوتی بین سرعت تشخیص حسگرهای اثرانگشت زیر نمایشگر و نمونه‌های سنتی وجود ندارد.

در کمال تعجب، در پی ۴۰ پرو از چراغ LED برای تماس‌های از‌دست‌رفته و و پیغام‌ها یا اسپیکر مکالمه خبری نیست. برای پخش‌کردن صدا هنگام مکالمه، هواوی از فناوری لرزش نمایشگر در پرچم‌دار جدیدش بهره می‌برد. این فناوری باعث زیباترشدن نمای جلویی گوشی می‌شود؛ ولی از صدای استریو در هواوی P40 Pro خبری نیست و برای تماشای فیلم یا بازی، باید به تک بلندگویی اکتفا کنید که روی لبه‌ی پایینی گوشی قرار دارد.

 

گوژپشت هواوی ظریف‌تر از گوژپشت سامسونگ

هواوی به استفاده از شیشه‌ی گوریلا گلس در نمایشگر پی ۴۰ پرو یا نمای پشتی اشاره‌ای نمی‌کند؛ بنابراین، اگر قصد خرید این گوشی گران‌قیمت را دارید، بهتر است همان ابتدا محافظ نمایشگر هم برای آن تهیه کنید تا گوشی چند ۱۰ میلیون تومانی شما آسیب نبیند.

با نگاهی به نمای پشتی گوشی، اولین چیزی که توجهتان را جلب خواهد کرد، برجستگی بزرگ و قطوری است که دوربین‌های گوشی روی آن قرار دارند. پیش‌تر، رکورد بزرگ‌ترین و به‌نوعی آزاردهنده‌ی برجستگی دوربین به گلکسی اس 20 اولترا تعلق داشت که حال ظاهرا هواوی P40 Pro نیز به این رکورد چشمک می‌زند! البته توجه کنید که ابعاد و ضخامت برآمدگی دوربین پی ۴۰ پرو به‌اندازه‌ی کهکشانی سامسونگ آزاردهنده نیست. شاید اگر هواوی از همان زبان طراحی میت 30 استفاده می‌کرد، پشت پی 40 پرو هم دل‌نشین‌تر می‌شد.

اگر بتوانید از فضای مستطیلی‌شکل دوربین با آن همه لنز و فلش بگذرید، دیگر بخش‌های پشت گوشی از شیشه‌ای یک‌دست تشکیل شده که هم فوق‌العاده زیبا است و هم حس خوبی هنگام در دست گرفتن آن منتقل می‌کند؛ البته مثل همه‌ی قاب‌های شیشه‌ای، اثرانگشت و چربی دست را به‌شدت جذب می‌کند. درباره‌ی قاب شیشه‌ای پشت گوشی هم باید بدانید که این شیشه مثل جلو گوشی گوریلا گلس نیست؛ بنابراین، نمی‌توان درباره‌ی مقاومت آن نظر داد؛ پس به‌جز حالتی که خیلی از خودتان مطمئن هستید، باید قاب محافظ برای P40 Pro بخرید.

هواوی پی 40 پرو در رنگ‌های مختلفی مانند مشکی و سفید یخی و آبی عرضه شده است که تفاوت همه‌ی آن‌ها به رنگ قاب پشتی محدود می‌شود. 

به‌جز پشت و جلو گوشی که کاملا شیشه‌ای هستند، اسکلت بدنه و قاب دور هواوی P40 Pro از آلومینیوم ساخته شده است. روی لبه‌ی پایینی، تک بلندگو درکنار میکروفن مخصوص مکالمه، درگاه USB نوع C، درگاه کارت حافظه‌ و سیم‌کارت قرار دارد. البته هواوی پی 40 پرو فقط از کارت‌های حافظه نانو پشتیبانی می‌کند که بعید است بتوانید در ایران پیدا کنید؛ پس خیلی روی درگاه کارت حافظه حساب نکنید.

روی لبه‌ی سمت چپ، دکمه یا درگاهی نیست و روی لبه‌ی بالایی هم، فقط میکروفن اصلی و فرستنده‌ی مادون‌قرمز قرار دارند و در سمت راست، می‌توانید کلیدهای کم‌وزیاد کردن صدا و کلید پاور را ببینید. روی هر چهار لبه تعدادی خط پلاستیکی قرار دارند که برای تقویت آنتن‌دهی گوشی طراحی شده‌اند؛ چراکه بدنه‌ی تمام‌فلزی، قدرت دریافت سیگنال گوشی را به‌طرز چشمگیری کاهش می‌دهد.

 

نمایشگر و اسپیکر

هواوی دیگر به نمایشگرهای QHD در پرچم‌دارانش اعتقادی ندارد و به رزولوشن ۲۶۴۰ در ۱۲۰۰ پیکسل در سری پی ۴۰ پرو اکتفا کرده است. باتوجه‌به ابعاد ۶٫۵۸ اینچی نمایشگر، تراکم ۴۴۱ پیکسل‌براینچ را روی پنل شاهد هستیم که برای تجربه‌ای مناسب تا وقتی ذره‌بین به‌دست نگیرید، واقعا کافی به‌نظر می‌رسد. حفره‌ی بالای نمایشگر کمی بزرگ به‌نظر می‌رسد و ممکن است در روزهای نخست، به تجربه‌ی فراگیر شما لطمه بزند؛ اما با گذر زمان به آن عادت خواهید کرد. 

نمایشگر و اسپیکر

هواوی دیگر به نمایشگرهای QHD در پرچم‌دارانش اعتقادی ندارد و به رزولوشن ۲۶۴۰ در ۱۲۰۰ پیکسل در سری پی ۴۰ پرو اکتفا کرده است. باتوجه‌به ابعاد ۶٫۵۸ اینچی نمایشگر، تراکم ۴۴۱ پیکسل‌براینچ را روی پنل شاهد هستیم که برای تجربه‌ای مناسب تا وقتی ذره‌بین به‌دست نگیرید، واقعا کافی به‌نظر می‌رسد. حفره‌ی بالای نمایشگر کمی بزرگ به‌نظر می‌رسد و ممکن است در روزهای نخست، به تجربه‌ی فراگیر شما لطمه بزند؛ اما با گذر زمان به آن عادت خواهید کرد. 

 

فقدان سرویس‌های گوگل؛ پاشنه‌ی آشیل پرچم‌دار جذاب هواوی

ساختار کلی رابط کاربری EMUI 10.1 و حس‌وحال آن تفاوتی با نسخه‌های گذشته ندارد؛ اما اکنون فضای رابط کاربری مینیمالیستی‌تر شده است. چینی‌ها به‌جای Google Feed، قسمتی به‌نام Today را جایگزین کرده‌اند که قابلیت‌هایی همچون جست‌وجو، مخاطبان منتخب، نمایش عکس‌ها، فید خبری یا Smart Care را در بطن خود دارد. از میان قابلیت‌های یادشده، مورد آخر جایگزینی برای Digital Wellbeing گوگل به‌شمار می‌آید و مدت‌ استفاده‌تان از اپ‌ها را پایش می‌کند.

بخش اعلان‌های EMUI 10.1 اکنون به‌لطف بهره‌گیری از پنل‌های شفاف و آیکون‌های گرد و آبی، ساده‌تر و جذاب‌تر از گذشته شده است. قابلیت نمایش هم‌زمان دو اپلیکیشن و اپلیکیشن پاپ‌آپ ازجمله ویژگی‌های EMUI 10.1 برای افزایش بهره‌وری به‌شمار می‌آید؛ هرچند تمام اپ‌ها از آن‌ها پشتیبانی نمی‌کنند. ژست‌های حرکتی برای جابه‌جایی در محیط‌ رابط کاربری نیز همانند گذشته و از دیدگاه نگارنده، به‌ویژه در قسمت بازگشت به عقب، بسیار گیج‌کننده و غیرشهودی هستند:

  • انتقال به صفحه‌ی هوم: سوایپ از لبه‌ی پایین به‌سمت بالا
  • صفحه‌ی اپ‌های اخیر: سوایپ از لبه‌ی پایین به‌سمت بالا و مکث کوتاه
  • بازگشت به عقب: سوایپ از کناره‌ها
  • استفاده از گوشی با حالت یک‌دستی: سوایپ از گوشه‌های پایین به‌سمت داخل

Sound Booster یکی دیگر از ویژگی‌های جدید EMUI 10.1 به‌حساب می‌آید که امکان استفاده از گوشی به‌عنوان میکروفون راه دور و استریم صدا ازطریق بلوتوث را به‌ارمغان می‌آورد. MeeTime قابلیت اختصاصی هواوی برای تماس تصویری یا ویدئو‌کنفرانس است که هم‌اکنون دردسترس کاربران کشورهای محدودی ازجمله چین و مالزی و عربستان‌سعودی قرار دارد.

 

مشخصات فنی

مهندسان هواوی در پیکربندی دوربین هواوی پی ۴۰ پرو درمقایسه‌با نسل گذشته تغییری ایجاد نکرده‌ و درعوض، ماژول‌های به‌کاررفته را ارتقا داده‌اند. دوربین واید ۵۰ مگاپیکسلی، دوربین اولتراواید ۴۰ مگاپیکسلی، دوربین ۱۲ مگاپیکسلی تله‌فوتو و حسگر سه‌بعدی TOF ماژول‌هایی هستند که به دوربین پشتی پی ۴۰ پرو قدرت می‌بخشند. گوشی پرچم‌دار هواوی مانند گذشته از دوربین ۳۲ مگاپیکسلی برای ثبت عکس‌های سلفی استفاده می‌کند، با این تفاوت که اکنون ماژول سه‌بعدی IR TOF برای سنجش عمق و هویت‌سنجی درکنار دوربین سلفی به‌چشم می‌خورد.

کارایی و عملکرد

قلب تپنده‌ی هواوی پی ۴۰ پرو کرین ۹۹۰ است؛ پردازنده‌ای که سپتامبر ۲۰۱۹ در دو نسخه‌ی 4G‌ و 5G معرفی شد با شعار تبلیغاتی «بازاندیشی در تکامل» معرفی شد و درابتدا به فبلت میت ۳۰ قدرت بخشید. درحالی‌که هواوی از Kirin 990 5G به‌عنوان نخستین سیستم-روی‌-یک‌-چیپ 5G پرچم‌دار با لیتوگرافی 7nm+ EUV یاد می‌کند، نسخه‌ی 4G‌ این پردازنده دقیقا از همان لیتوگرافی هفت‌نانومتری عادی TSMC به‌کاررفته در تولید کرین ۹۸۰ بهره می‌برد. کرین ۹۹۰ نسخه‌ی 5G و 4G به‌ترتیب ۱۰٫۳ و ۸ میلیارد ترانزیستور در بطنشان دارند.

هواوی برخلاف انتظار‌ با اتکا بر دلایلی همچون برنامه‌ریزی زودهنگام خود برای توسعه‌ی پردازنده و نبود تفاوت‌های فاحش بین بهینگی A76 و A77 روی لیتوگرافی هفت‌نانومتری، هسته‌های A76 را برای کرین ۹۹۰ برگزیده است. نسخه‌ها‌ی 5G و 4G‌ کرین ۹۹۰ با وجود تفاوت‌های ساختاری‌شان، ویژگی‌های مشترک بسیاری دارند. CPU‌ در هر دو پردازنده از سه کلاستر تشکیل می‌شود: کلاستر دوهسته‌‌ای قدرتمند A76 با فرکانس ۲٫۸۶ گیگاهرتزی و کلاستر دوهسته‌ای میانی A76 با فرکانس ۲٫۰۹ گیگاهرتز (مدل 4G) و ۲٫۳۶ گیگاهرتز (مدل 5G) به‌همراه کلاستر چهارهسته‌ای کم‌مصرف A55 با فرکانس ۱٫۸۶ گیگاهرتز (مدل 4G) و ۱٫۹۵ گیگاهرتز (مدل 5G).

نکات مثبت

  • طراحی چشم‌نواز و زیبا
  • نمایشگر ۹۰ هرتزی AMOLED با رنگ‌های دقیق
  • پایداری فوق‌العاده‌ی عملکرد در حالت Performance
  • شارژدهی عالی با وجود نرخ نوسازی ۹۰ هرتزی نمایشگر و سرعت شارژ کم‌نظیر
  • عملکرد کم‌نظیر مجموعه‌ی دوربین در شب و روز
  • فیلم‌برداری 4K@30 بسیار خوب با هر سه دوربین پشتی

نکات منفی

  • فقدان سرویس‌های گوگل، فقدان سرویس‌های گوگل و فقدان سرویس‌های گوگل!
  • ویدئوهای ۶۰ فریم‌برثانیه‌ی نه‌چندان خوشایند